امروزه داشتن یک سیستم تهویه قوی و کارآمد، دیگر یک انتخاب لوکس نیست، بلکه به یک ضرورت اجتنابناپذیر تبدیل شده است. این موضوع نهتنها برای حفظ سلامت و ایمنی پرسنل حیاتی است، بلکه برای پیشبرد بدون مشکل فرآیندهای تولید نیز اهمیت زیادی دارد. قلب تپنده این سیستم، شبکه کانالهاست؛ همان بخشی که هوا را از هواساز به تمام نقاط کارخانه منتقل میکند و تخلیه مناسب هوای آلوده یا اضافی را تضمین میکند.
در این مقاله، قصد داریم قدمبهقدم شما را با طراحی و محاسبه شبکه کانال اسپیرال آشنا کنیم؛ از اصول اولیه تا نکات فنی که کمک میکند سیستم تهویه شما هم کارآمد باشد و هم مقرونبهصرفه. هدف ما این است که پس از مطالعه این مقاله، بدانید چگونه میتوانید یک شبکه کانال هوا بسازید که هم انرژی کمتری مصرف کند و هم طول عمر سیستم را افزایش دهد، بدون اینکه فرآیند آن پیچیده یا خستهکننده باشد.
در میان انواع مختلف کانالکشی، طراحی کانال اسپیرال به دلیل ساختار دایرهای و اتصال مارپیچی، جایگاه ویژهای در پروژههای صنعتی پیدا کرده است. این نوع کانال با کاهش چشمگیر افت فشار، بهبود جریان هوا و حداقلسازی نشتی، امکان افزایش راندمان کلی سیستم تهویه را فراهم میکند. همچنین مقاومت مکانیکی بالا، طول عمر مناسب و سهولت نصب باعث شده است کانال اسپیرال به گزینهای ایدهآل در کارخانهها، سولههای صنعتی، کارگاهها و مراکز تولیدی تبدیل شود. استفاده صحیح از این کانالها در کنار تجهیزات مناسبی مانند فنهای سانتریفیوژ صنعتی میتواند مصرف انرژی را به شکل محسوسی کاهش دهد؛ موضوعی که در پروژههای بزرگ صنعتی اهمیت اقتصادی بالایی دارد.
با این حال، دستیابی به این مزایا تنها در صورتی ممکن است که فرآیند محاسبه کانال هوا و طراحی شبکه توزیع، بهصورت اصولی و مهندسی انجام شود. انتخاب قطر مناسب کانال، تعیین سرعت مجاز هوا، محاسبه افت فشار و هماهنگی با ظرفیت فن، همگی عواملی هستند که مستقیماً بر عملکرد نهایی سیستم تهویه صنعتی اثر میگذارند.
کانال اسپیرال چیست و چرا در تهویه صنعتی محبوب است؟
کانال اسپیرال (Spiral Duct) نوعی کانال هوای گرد است که از ورق فلزی، معمولاً گالوانیزه، بهصورت مارپیچی و با درزهای یکنواخت و کاملاً مهندسیشده تولید میشود. فرآیند ساخت این کانالها باعث ایجاد اتصالاتی بسیار مستحکم و یکپارچه میشود که از نظر عملکرد مکانیکی و آیرودینامیکی، آنها را در سطحی بالاتر از کانالهای چهارگوش یا رکتانگولار قرار میدهد. به همین دلیل، امروزه در بسیاری از پروژههای تهویه صنعتی، کانال اسپیرال بهعنوان گزینهی اصلی در طراحی شبکه کانال هوا انتخاب میشود.
محبوبیت روزافزون این نوع کانال در صنایع مختلف، نتیجهی مستقیم مزایای فنی و اقتصادی آن است که در ادامه به مهمترین آنها اشاره میکنیم:
آیرودینامیک بالا و کاهش افت فشار
سطح داخلی صاف و شکل کاملاً گرد کانال اسپیرال، امکان عبور یکنواخت و روان جریان هوا را فراهم میکند. این ویژگی باعث کاهش تلاطم و افت فشار در مسیر انتقال هوا میشود. در فرآیند محاسبه کانال هوا، افت فشار کمتر به این معناست که میتوان از فنهایی با توان پایینتر استفاده کرد؛ موضوعی که مستقیماً به کاهش مصرف انرژی و هزینههای بهرهبرداری سیستم تهویه صنعتی منجر میشود. در چنین شرایطی، انتخاب صحیح تجهیزات هوارسان و فنهای صنعتی (مانند فنهای سانتریفیوژ مورد استفاده در خطوط تولید) اهمیت دوچندان پیدا میکند.
استحکام مکانیکی و دوام بالا
درز مارپیچی پیوسته در کانال اسپیرال، استحکام سازهای آن را بهطور چشمگیری افزایش میدهد. این ساختار باعث میشود کانال در برابر فشارهای مثبت و منفی، لرزشها و تنشهای ناشی از عملکرد فن مقاومت بالایی داشته باشد. به همین دلیل، این نوع کانال گزینهای مطمئن برای سیستمهای تهویه با دبی بالا و شرایط کاری سخت صنعتی محسوب میشود.
آببندی عالی و کاهش نشتی هوا
برخلاف کانالهای چهارگوش که دارای گوشهها و درزهای متعدد هستند و نیاز به آببندی گسترده دارند، کانال اسپیرال بهطور ذاتی کمنشتی (Airtight) است. این ویژگی نقش مهمی در جلوگیری از هدررفت هوا و انرژی ایفا میکند و موجب افزایش راندمان کلی سیستم تهویه صنعتی میشود؛ عاملی که در پروژههای بزرگ صنعتی تأثیر مستقیمی بر هزینههای بلندمدت دارد.
سرعت و سهولت در نصب
وزن کمتر نسبت به کانالهای رکتانگولار و استفاده از اتصالات پیشساخته استاندارد، باعث میشود نصب شبکه کانال اسپیرال با سرعت بالاتری انجام شود. این موضوع علاوه بر کاهش زمان اجرا، هزینههای نصب و نیروی انسانی پروژه را نیز کاهش میدهد و برای کارفرمایان صنعتی یک مزیت مهم اقتصادی محسوب میشود.
ظاهر منظم و حرفهای در فضاهای صنعتی
چیدمان منظم کانالهای گرد اسپیرال، نمایی تمیز و مهندسیشده به فضاهای صنعتی میبخشد. به همین دلیل در بسیاری از سولهها، کارگاهها و کارخانههایی که کانالها بهصورت روکار اجرا میشوند، طراحی کانال اسپیرال علاوه بر عملکرد فنی، از نظر زیبایی بصری نیز ترجیح داده میشود.
در مجموع، ترکیب راندمان بالا، دوام، کاهش افت فشار و سهولت اجرا باعث شده است که طراحی کانال اسپیرال به یکی از ارکان اصلی در پروژههای حرفهای تهویه صنعتی تبدیل شود.
مبانی و مزایای کانال اسپیرال صنعتی
طراحی و ساختار کانال اسپیرال
کانال اسپیرال که با نام کانال حلزونی نیز شناخته میشود، از شکلدهی مارپیچی یک نوار پیوسته ورق فلزی به دور یک هسته مرکزی تولید میگردد. این فرآیند ساخت خاص، بدنهای کاملاً یکپارچه، یکنواخت و مقاوم ایجاد میکند که از نظر استحکام مکانیکی و کیفیت ساخت، برتری محسوسی نسبت به کانالهای چهارگوش دارد.
درز مورب و پیوستهای که در طول کانال اسپیرال شکل میگیرد، علاوه بر افزایش مقاومت سازهای، باعث ایجاد سطح داخلی صافتر میشود. این سطح یکنواخت، اصطکاک و تلاطم جریان هوا را کاهش داده و نقش مهمی در بهبود عملکرد آیرودینامیکی سیستم دارد. نتیجه مستقیم این ویژگی، کاهش افت فشار در مسیر انتقال هوا و در نهایت کاهش مصرف انرژی در تجهیزات اصلی سیستم تهویه صنعتی مانند فنها و هواسازها است. از این رو، طراحی کانال اسپیرال بهصورت اصولی میتواند تأثیر قابل توجهی بر بهرهوری انرژی کل سیستم داشته باشد.
مزایای کلیدی کانال اسپیرال در کاربردهای صنعتی
دوام و مقاومت بالا ساختار پیچشی و یکپارچه کانال اسپیرال، مقاومت فوقالعادهای در برابر فشارهای داخلی و خارجی ایجاد میکند. این ویژگی باعث میشود این نوع کانال برای سیستمهای با فشار استاتیک متوسط و بالا و خطوط انتقال هوای صنعتی گزینهای مطمئن و بادوام باشد.
هوابندی عالی و کاهش نشتی هوا درزهای ممتد و استفاده از روشهای اتصال پیشرفته مانند سیستم پوش-فیت (Push-Fit)، میزان نشتی هوا را به حداقل میرساند. این موضوع در مسیرهای طولانی کانالکشی صنعتی اهمیت بالایی دارد، زیرا از اتلاف انرژی جلوگیری کرده و بازده کلی سیستم محاسبه کانال هوا و توزیع جریان را به شکل محسوسی افزایش میدهد.
نصب سریعتر و اقتصادیتر وزن کمتر کانال اسپیرال در مقایسه با کانالهای مستطیلی، به همراه اتصالات استاندارد و پیشساخته، باعث میشود فرآیند نصب با سرعت بالاتری انجام شود. در پروژههای بزرگ صنعتی، این مزیت منجر به کاهش زمان اجرا و هزینههای نصب میشود.
کاهش نویز و تلاطم جریان هوا عبور هوا در مقاطع دایرهای کانال اسپیرال بهصورت یکنواختتر انجام میشود و همین موضوع باعث کاهش تلاطم و تولید صدا میگردد. این ویژگی در محیطهای صنعتی حساس به نویز یا فضاهایی که شرایط کاری پایدار اهمیت دارد، یک مزیت مهم به شمار میرود.
مواد اولیه رایج در ساخت کانال اسپیرال
انتخاب جنس کانال اسپیرال باید متناسب با شرایط محیطی، نوع آلایندهها و الزامات پروژه تهویه صنعتی انجام شود:
- ورق گالوانیزه: رایجترین و اقتصادیترین گزینه برای کاربردهای عمومی صنعتی، با مقاومت مناسب در برابر خوردگی و طول عمر قابل قبول.
- استیل ضدزنگ: انتخابی ایدهآل برای محیطهای خورنده، مرطوب یا صنایع با الزامات بهداشتی بالا مانند صنایع غذایی و دارویی.
- آلومینیوم: مناسب کاربردهایی که کاهش وزن سیستم اهمیت دارد یا محیط دارای رطوبت بالاست و نیاز به مقاومت در برابر زنگزدگی وجود دارد.
در مجموع، ترکیب ساختار مهندسیشده، مزایای عملکردی و تنوع در مواد اولیه باعث شده است که کانال اسپیرال به یکی از اجزای کلیدی در طراحی سیستمهای مدرن تهویه صنعتی تبدیل شود.
مراحل طراحی شبکه کانال اسپیرال
طراحی یک شبکه اصولی و کارآمد کانال اسپیرال، فرآیندی مرحلهبهمرحله و سیستماتیک است که باید بر پایه دادههای واقعی پروژه و محاسبات مهندسی انجام شود. هرگونه خطا در این مراحل میتواند باعث افزایش افت فشار، مصرف انرژی بالا و عملکرد نامطلوب سیستم تهویه صنعتی شود. در ادامه، مراحل اصلی طراحی و محاسبه کانال هوا بهصورت کاربردی تشریح شده است.
مرحله ۱: تعیین بارهای طراحی و محاسبه دبی هوا (CFM)
اولین و مهمترین گام در طراحی کانال اسپیرال، محاسبه دقیق میزان هوای مورد نیاز سیستم است. دبی هوا معمولاً بر حسب فوت مکعب در دقیقه (CFM) بیان میشود و پایه تمامی محاسبات بعدی قرار میگیرد. این دبی از مجموع دو بخش اصلی به دست میآید:
- دبی تهویه مطبوع: برای کنترل دما و رطوبت محیط، که بر اساس بار گرمایشی و سرمایشی فضا محاسبه میشود.
- دبی تهویه صنعتی: برای رقیقسازی (Dilution) یا تخلیه آلایندههای موضعی مانند دود، گاز، بخارات شیمیایی و گردوغبار ناشی از فرآیندهای صنعتی.
مثال کاربردی: در یک کارگاه صنعتی، ابتدا دبی لازم برای گرمایش یا سرمایش سالن بر اساس متراژ، ارتفاع و شرایط اقلیمی محاسبه میشود. سپس با توجه به نوع و میزان آلاینده تولیدشده (برای مثال بخارات روغن یا گازوئیل)، دبی هوای اضافی جهت کاهش غلظت آلاینده تا حد مجاز تعیین شده و به دبی اولیه افزوده میشود. حاصل این محاسبه، دبی کل طراحی شبکه کانال اسپیرال خواهد بود که مبنای انتخاب قطر کانال و ظرفیت فن قرار میگیرد.
مرحله ۲: ترسیم نمودار سیستم و تعیین مسیرها
پس از تعیین دبی کل، نقشه معماری و جانمایی تجهیزات بررسی شده و شبکه کانالکشی بهصورت شماتیک طراحی میشود. در این مرحله موارد زیر مشخص میگردد:
- محل نصب هواساز، فنهای صنعتی یا فن سانتریفیوژ
- مسیر کانال اصلی (Main Duct) و شاخهها یا انشعابات (Branches)
- محل اجزای خاص مانند زانوها، سهراهها، تبدیلها، دمپرها و دریچههای بازدید
طراحی صحیح مسیرها نقش مهمی در کاهش طول کانال، کمینهسازی افت فشار و افزایش راندمان سیستم تهویه صنعتی دارد.
مرحله ۳: انتخاب روش طراحی شبکه کانال
برای تعیین ابعاد کانالها، دو روش متداول در طراحی شبکه وجود دارد:
- روش سرعت ثابت: در این روش سرعت هوا در تمام مسیرها تقریباً ثابت در نظر گرفته میشود. اگرچه این روش سادهتر است، اما ممکن است در شبکههای بزرگ باعث عدم تعادل فشار و کاهش دبی در انشعابات دورتر شود.
- روش افت فشار ثابت (روش پیشنهادی): در این روش، افت فشار در واحد طول کانال برای تمامی مسیرها از هواساز تا دورترین دریچه یکسان در نظر گرفته میشود. این رویکرد باعث ایجاد تعادل خودکار جریان هوا در شاخههای مختلف شده و برای سیستمهای پیچیده تهویه صنعتی و شبکههای بزرگ کانال اسپیرال بهترین انتخاب محسوب میشود.
مرحله ۴: تعیین ابعاد اولیه کانال اسپیرال
پس از مشخص شدن دبی (Q) و انتخاب سرعت مجاز هوا (V)، مساحت مقطع کانال از رابطه زیر محاسبه میشود: A = Q / V
در کانال اسپیرال که دارای مقطع دایرهای است، قطر معادل کانال از رابطه زیر به دست میآید: قطر (اینچ) = ۱۲ × √(۴ × A / π)
انتخاب سرعت مناسب هوا اهمیت زیادی دارد، زیرا سرعت بیش از حد باعث افزایش افت فشار و نویز شده و سرعت کم نیز منجر به افزایش ابعاد کانال و هزینه اجرا میشود.
محدوده سرعت پیشنهادی در کانالهای صنعتی
- سیستمهای کمفشار: فشار استاتیک تا ۲ اینچ ستون آب | سرعت ۱۰۰۰ تا ۲۵۰۰ FPM | تهویه عمومی سالنها
- سیستمهای فشار متوسط: فشار استاتیک ۲ تا ۶ اینچ ستون آب | سرعت ۲۰۰۰ تا ۴۰۰۰ FPM | خطوط انتقال اصلی صنعتی
- سیستمهای پرفشار: فشار استاتیک بیش از ۶ اینچ ستون آب | سرعت بالاتر از ۴۰۰۰ FPM | سیستمهای تخلیه موضعی قوی
مرحله ۵: آنالیز افت فشار و انتخاب تجهیزات
هیچ فرآیند محاسبه کانال هوا بدون بررسی دقیق افت فشار کامل نیست. افت فشار کل سیستم از دو بخش اصلی تشکیل میشود:
- افت اصطکاکی: ناشی از تماس هوا با دیواره کانال که به زبری سطح داخلی، طول مسیر و سرعت هوا وابسته است.
- افت موضعی (Dynamic Loss): ناشی از عبور جریان هوا از اجزایی مانند زانوها، تبدیلها، سهراهها و دمپرها.
برای برآورد افت فشار اصطکاکی میتوان از رابطه تقریبی زیر استفاده کرد: افت فشار اصطکاکی = ۱.۵ × طولانیترین مسیر کانال × نرخ افت اصطکاکی
در نهایت، فشار استاتیک فن یا هواساز باید حداقل برابر با مجموع افت فشارهای اصطکاکی و موضعی باشد تا تأمین دبی هوای طراحیشده در دورترین نقطه شبکه کانال اسپیرال تضمین گردد. این مرحله نقش تعیینکنندهای در انتخاب صحیح فن و عملکرد پایدار سیستم تهویه صنعتی دارد.
محاسبات فنی و نکات اجرایی کلیدی
در پروژههای تهویه صنعتی، حتی یک طراحی دقیق نیز بدون اجرای صحیح و محاسبات کنترلی نمیتواند عملکرد مطلوبی داشته باشد. در این بخش، به مهمترین محاسبات سریع و نکات اجرایی اشاره میشود که در عمل به مهندسان و مجریان کمک میکند تا شبکه کانال اسپیرال با حداکثر راندمان و حداقل خطا اجرا شود.
محاسبات سریع و کاربردی
تبدیل کانال مستطیلی به دایرهای (کانال اسپیرال) در بسیاری از پروژههای بازسازی یا بهینهسازی سیستمهای تهویه، نیاز است که یک کانال مستطیلی قدیمی با کانال اسپیرال جایگزین شود. در چنین شرایطی، هدف حفظ سطح مقطع عبور هوا و جلوگیری از افزایش افت فشار است. اگر مساحت کانال مستطیلی (بر حسب اینچ مربع) مشخص باشد، قطر معادل کانال دایرهای از رابطه زیر محاسبه میشود: قطر کانال دایرهای = ۲ × √(مساحت / π)
پس از محاسبه قطر، عدد بهدستآمده معمولاً به نزدیکترین قطر استاندارد زوج گرد میشود تا امکان تولید و نصب آسانتر کانال اسپیرال فراهم گردد. این تبدیل صحیح، نقش مهمی در محاسبه کانال هوا و حفظ تعادل جریان در شبکه تهویه صنعتی دارد.
کنترل سرعت هوا در دریچهها سرعت خروجی هوا از دریچههای سقفی یا دیواری، تأثیر مستقیمی بر کیفیت توزیع هوا، سطح نویز و احساس آسایش کاربران دارد. بهطور معمول، سرعت مناسب هوا در این نقاط باید در محدوده ۵۰۰تا ۸۰۰ فوت بر دقیقه (FPM) حفظ شود. این کنترل با تنظیم ابعاد انشعاب نهایی کانال، انتخاب صحیح دریچهها و در صورت نیاز استفاده از دمپرهای تنظیم جریان انجام میشود. رعایت این محدوده سرعت، علاوه بر افزایش آسایش، از ایجاد صدای اضافی و پدیدههای نامطلوب جریان هوا در سیستم تهویه صنعتی جلوگیری میکند.
رعایت این محاسبات ساده اما کلیدی در کنار اجرای اصولی اتصالات، انتخاب صحیح تجهیزات و کنترل نهایی سیستم، تضمین میکند که طراحی کانال اسپیرال نهتنها روی کاغذ، بلکه در عملکرد واقعی نیز به نتایج مطلوب دست یابد.
نکات طلایی اجرا و نصب شبکه کانال اسپیرال
اجرای صحیح شبکه کانال اسپیرال به اندازه طراحی و محاسبه کانال هوا اهمیت دارد. حتی بهترین طراحی در صورت اجرای نادرست، میتواند با افت راندمان، افزایش نویز و مصرف انرژی بالا مواجه شود. رعایت نکات اجرایی زیر، عملکرد پایدار و طول عمر بالای سیستم تهویه صنعتی را تضمین میکند.
اتصالات استاندارد و هوابندی مناسب
استفاده از سیستم اتصال پوش-فیت (Push-Fit) به همراه گسکتهای لاستیکی EPDM بهشدت توصیه میشود. این نوع اتصال، هوابندی بسیار مطلوبی ایجاد کرده و از نشتی هوا در محل اتصال کانالها جلوگیری میکند. علاوه بر آن، فرآیند نصب را سادهتر و سریعتر کرده و زمان اجرای پروژه را بهطور محسوسی کاهش میدهد؛ مزیتی مهم در پروژههای بزرگ صنعتی.
استفاده از قطعات استاندارد ماشینساز
برای اجزایی مانند زانو، تبدیل و سهراه، حتماً از قطعات استاندارد و تولیدشده به روش ماشینسازی استفاده کنید. قطعات غیراستاندارد و دستساز معمولاً دارای زوایا و سطوح نامنظم هستند که باعث افزایش افت فشار، ایجاد تلاطم و تولید نویز در سیستم میشوند. انتخاب قطعات استاندارد نقش مهمی در حفظ راندمان شبکه طراحی کانال اسپیرال دارد.
رعایت فاصله تکیهگاهها و آویزها
برای کانالهای افقی، فاصله بین تکیهگاهها نباید بیشتر از ۸فوت (حدود ۲.۴ متر) باشد. برای کانالهای قائم، این فاصله میتواند تا ۱۶فوت (حدود ۴.۹ متر) افزایش یابد. رعایت این فواصل از تغییر شکل کانال، ایجاد ارتعاش و کاهش عمر مفید سیستم جلوگیری میکند.
عیبیابی رایج در عملکرد سیستم
در صورتی که در بخشی از شبکه تهویه، دبی هوا کمتر از مقدار طراحیشده باشد، ابتدا دمپرهای تنظیمشونده را بررسی کنید. در مرحله بعد، احتمال وجود نشتی هوا در اتصالات، گرفتگی فیلترها یا ناکافی بودن سرعت و فشار فن را مورد ارزیابی قرار دهید. این رویکرد مرحلهبهمرحله، فرآیند عیبیابی را سریعتر و دقیقتر کرده و از اعمال تغییرات غیرضروری در سیستم تهویه صنعتی جلوگیری میکند.
رعایت این نکات اجرایی در کنار طراحی اصولی، باعث میشود شبکه کانال اسپیرال با حداکثر کارایی، حداقل نویز و کمترین هزینههای نگهداری در طول بهرهبرداری عمل کند.
سخن پایانی
طراحی و محاسبه کانال هوا، بهویژه در سیستمهای مبتنی بر کانال اسپیرال، فرآیندی چندبُعدی است که تنها به انتخاب قطر کانال یا ترسیم مسیرها محدود نمیشود. این فرآیند نیازمند تلفیق دانش فنی مهندسی، تسلط بر اصول تهویه صنعتی، رعایت استانداردهای معتبر و در نظر گرفتن شرایط واقعی اجرا در پروژه است. یک طراحی اصولی و حرفهای میتواند سیستمی ایجاد کند که ضمن انتقال یکنواخت و مؤثر هوا، با حداقل افت فشار و مصرف انرژی کار کرده و در عین حال از طول عمر عملیاتی بالایی برخوردار باشد.
در مقابل، بیتوجهی به جزئیات طراحی یا اجرای غیراستاندارد، حتی با استفاده از تجهیزات مناسب، میتواند منجر به افزایش هزینههای بهرهبرداری، کاهش راندمان سیستم و بروز مشکلاتی مانند نویز، نشتی هوا و توزیع نامتعادل جریان شود. به همین دلیل، طراحی کانال اسپیرال باید همواره با نگاه مهندسی و آیندهنگر انجام گیرد.
پیش از آغاز هر پروژه صنعتی، بهرهگیری از مشاوره مهندسان مجرب در حوزه طراحی سیستمهای تهویه و انتخاب تأمینکنندهای معتبر برای تولید و عرضه قطعات کانال اسپیرال، نقش تعیینکنندهای در موفقیت پروژه دارد. تولید دقیق، کیفیت بالای ورق، اتصالات استاندارد و انطباق با استانداردهای بینالمللی مانند SMACNA و ASTM، عواملی هستند که مستقیماً بر عملکرد بلندمدت سیستم تأثیر میگذارند.
برای آشنایی بیشتر با راهکارهای حرفهای تهویه صنعتی، بررسی انواع کانال اسپیرال استاندارد و همچنین دریافت مشاوره تخصصی و استعلام قیمت، میتوانید با کارشناسان فنی گروه تولیدی صنعتی کیان فن تماس حاصل فرمایید. تیم کیان فن با تجربه در طراحی و تأمین تجهیزات تهویه صنعتی، آماده همراهی شما در تمامی مراحل طراحی، اجرا و بهرهبرداری از پروژههای صنعتی است.
سوالات متداول در مورد کانال اسپیرال
۱. چرا کانال اسپیرال نسبت به کانال چهارگوش برای کارخانه ما بهتر است؟
پاسخ: کانال اسپیرال به دلیل ساختار گرد و یکپارچه خود، دارای سطح اصطکاک کمتری است که باعث کاهش افت فشار و در نتیجه کاهش مصرف انرژی فنها میشود. همچنین، این کانالها در برابر فشار و لرزش مقاومت بیشتری دارند و به دلیل سیستم اتصال «پوش-فیت»، سرعت نصب بالاتری دارند؛ موضوعی که برای مدیران پروژههای صنعتی به معنای صرفهجویی در زمان و هزینه اجراست.
۲. آیا استفاده از کانال اسپیرال در هزینههای نهایی پروژه صرفهجویی میکند؟
پاسخ: بله. اگرچه ممکن است قیمت اولیه برخی مواد متفاوت باشد، اما کانال اسپیرال به دلیل کاهش نشتی هوا (هوابندی عالی)، افت فشار کمتر و نیاز به فنهای با توان کمتر، باعث کاهش چشمگیر هزینههای برق و نگهداری در بلندمدت میشود. علاوه بر این، سرعت بالای نصب این کانالها هزینههای نیروی انسانی را کاهش میدهد.
۳. برای استعلام قیمت و سفارش، چه مشخصاتی را باید آماده کنیم؟
پاسخ: برای اینکه کارشناسان کیان فن بتوانند بهترین پیشنهاد را به شما بدهند، بهتر است اطلاعات زیر را داشته باشید: نقشه یا طرح کلی مسیر کانالکشی، قطرهای مورد نیاز (یا دبی هوای مورد انتظار)، جنس ورق (گالوانیزه، استیل یا آلومینیوم) و متراژ تقریبی پروژه. با این اطلاعات میتوانید در کمترین زمان استعلام دقیق دریافت کنید.
۴. آیا کانال اسپیرال برای انتقال هوای آلوده و دود صنعتی مناسب است؟
پاسخ: بله، به شرطی که جنس ورق متناسب با نوع آلاینده انتخاب شود. برای محیطهایی که رطوبت یا مواد خورنده دارند، استفاده از ورقهای استیل ضدزنگ پیشنهاد میشود. ساختار محکم و هوابندی عالی کانال اسپیرال آن را به گزینهای ایمن و مطمئن برای سیستمهای اگزوز صنعتی تبدیل کرده است.
۵. تفاوت کانال اسپیرال ماشینساز با دستساز در چیست و کدام را سفارش دهیم؟
پاسخ: کانالهای ماشینساز دارای درزهای مارپیچی دقیق و ابعاد استاندارد هستند که افت فشار را به حداقل میرسانند و ظاهری تمیز و حرفهای دارند. کانالهای دستساز معمولاً دقت کمتری داشته و ممکن است باعث نشتی هوا و نویز شوند. برای تضمین کیفیت و عملکرد سیستم تهویه صنعتی شما، گروه تولیدی صنعتی کیان فن همواره استفاده از کانالهای اسپیرال ماشینساز و استاندارد را پیشنهاد میکند.
